Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΠΕΡΓΙΑ 26ης Σεπτέμβρη



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Τούτες τις μέρες ετοιμάζεται να ψηφιστεί στη βουλή το νέο πακέτο μέτρων ύψους 11,5 δις για τη διετία 2013-2014, αθροίζοντας επιπλέον τα 3 δις των συμπληρωματικών μέτρων του περασμένου Μαρτίου, τα 2 δις της λεγόμενης τρύπας του τρέχοντος κρατικού προϋπολογισμού και μύρια όσα, το σύνολο των οποίων θα ξεπεράσει τα 20 δις, τις 150.000 απολύσεις στο δημόσιο τομέα και βλέπουμε…
Είναι η εφαρμογή των προεκλογικών υποσχέσεων της «επαναδιαπραγμάτευσης» και της «απαγκίστρωσης», που σε συνθήκες εκφοβισμού υφάρπαξαν τη λαϊκή ψήφο. Οι πρόσφατες εκλογές του Ιουνίου καθήλωσαν σε στάση αναμονής όλο εκείνο το κομμάτι της κοινωνίας που προσπαθούσε να σταθεροποιήσει μια πορεία αντίστασης για να αποτρέψει την καλπάζουσα ανεργία και την εξαθλίωση. Αυτήν την κατάσταση πρέπει να την αλλάξουμε. Ίσως ο στίχος του Ελύτη «Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά»  μπορεί να δώσει τον παλμό.
Η Δημόσια Παιδεία ακολουθεί τον ίδιο κατήφορο όπως και το σύστημα Υγείας δίνοντας την εικόνα της κατάρρευσης σε ό,τι μέχρι τώρα αποκαλούνταν κράτος Πρόνοιας. Αυτό ακριβώς εννοούν η κυβέρνηση και το μιντιακό τσίρκο που την στηρίζει, όταν αναφέρονται σε ένα «νοικοκυρεμένο» και «ευέλικτο» κράτος. Τα σχολεία λειτουργούν σε συνθήκες οικονομικής ασφυξίας, ενώ η διόγκωση του κόστους θέρμανσης προοιωνίζει έναν κρύο χειμώνα για μας και τους μαθητές μας. Οι κυοφορούμενες νέες βίαιες ανατροπές σε όλο το πλέγμα των εργασιακών και κοινωνικών μας δικαιωμάτων και κατακτήσεων είναι σε πλήρη αντιστοιχία με το περιεχόμενο και το πνεύμα του αποκαλούμενου νέου σχολείου και αποτελούν την προσαρμογή σε ένα εφιαλτικό εργασιακό μέλλον για μας και τα παιδιά μας. Παράλληλα ο εκφασισμός της κοινωνίας απλώνεται σε ανησυχητικές διαστάσεις, αφού οι βίαιες πρακτικές των χρυσαυγιτών είναι πλήρως εναρμονισμένες με τις επίσημες πολιτικές του κράτους και προσελκύουν το ενδιαφέρον μιας μερίδας της νεολαίας μας, απ’ τα φτωχά λαϊκά στρώματα κυρίως, που βιώνει με τον πιο οδυνηρό τρόπο το φάσμα της ανεργίας και τα αδιέξοδα της φτώχειας και της ανασφάλειας.
Σ’ αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα προβάλλει επιτακτικό το ερώτημα:
«Κι εμείς τι κάνουμε, τι περιμένουμε; »
«…Απεργία;;; Με τους πουλημένους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ;... 24ωρη, ακόμη μια τουφεκιά;
…Δεν μπορούμε να απεργήσουμε, πως θα βγουν οι υποχρεώσεις;…»
Συναδέλφισσες-συνάδελφοι,
Ναι, ξέρουμε ότι όλοι μας είμαστε πιεσμένοι, απογοητευμένοι, παγιδευμένοι σ’ έναν εφιάλτη που δεν έχει τέλος. Χορτάσαμε γκρεμό!! Αλλά τα πράγματα έχουν έρθει έτσι, που να μην υπάρχει περιθώριο για γκρίνια, για μοιρολατρία, για υποταγή.
Πρέπει να κατανοήσουμε ότι η ΖΩΗ μας πια είναι ένας ΠΟΛΕΜΟΣ και δεν υπάρχει κανένας τρόπος να παρακάμψουμε τη σύγκρουση με τον αντίπαλο.
Η΄ ΘΑ ΑΠΟΔΕΧΘΟΥΜΕ ΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΑΔΟΘΟΥΜΕ Σ’ ΑΥΤΗ. Η΄ ΘΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗΣ ΦΡΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ!!!
Γιατί δεν πρόκειται να σταματήσουν. Τα νέα αντεργατικά (τα... τελευταία πριν τα επόμενα) μέτρα είναι έτοιμα. Θα διαμορφώσουν μια χώρα ξεπουλημένη χωρίς παραγωγική βάση, αιχμάλωτη των μεγάλων αρπακτικών που θα την ξεζουμίζουν, εντείνοντας την επέλαση σε ό,τι υπήρχε ως εργασιακό, κοινωνικό και μορφωτικό δικαίωμα τόσο στην κοινωνία, όσο και στον κρίσιμο τομέα της εκπαίδευσης. Η φτώχεια μας προστίθεται στη φτώχεια των σχολείων και ολοκληρώνεται με τη φτώχεια των μαθητών μας και των γονιών τους. Η υγεία- περίθαλψη διαλύεται, με δουλειά από τα σπάργανα μέχρι …τα σάβανα, χαράτσια, καταργήσεις δώρων, νέες μειώσεις μισθών… Μέτρα, μέτρα, μέτρα……. Αμέτρητα.
Έχοντας την εμπειρία της τελευταίας διετίας μπορούμε να διδαχτούμε. Σταθήκαμε ανεπαρκείς απέναντι στο καθήκον να υπερασπιστούμε τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών καθώς και τα δικά μας εργασιακά δικαιώματα. Είναι περισσότερο ξεκάθαρο παρά ποτέ  ότι είμαστε αντιμέτωποι με ένα κρίσιμο δίλλημα. Να προετοιμαστούμε για να αποκρούσουμε  την γενικευμένη, αποφασιστική επίθεση που ήδη εξελίσσεται, ή, διαφορετικά, η εποχή μας κινδυνεύει να σφραγιστεί από μία ακόμη ήττα, στρατηγικών διαστάσεων, για τους εργαζόμενους, για το σύνολο σχεδόν της κοινωνίας και για το μέλλον της νέας γενιάς.
Είναι φανερό ότι, αν περάσουν τα νέα μέτρα , θα κάνουμε μια τελείως διαφορετική δουλειά από αυτή που ξέρουμε.
Τι δεν πρέπει να κάνουμε: Να μη πάμε ατομικά, να μην υποκύψουμε στο «δεν γίνεται τίποτα».
Τι πρέπει να κάνουμε: Να Παλέψουμε ΕΝΩΜΕΝΟΙ με Οργάνωση - Συντονισμό – Κοινή δράση. Με ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ.
Συναδέλφισσες-συνάδελφοι,
Απαιτούνται οργανωμένες και στηριγμένες απεργίες από τους ίδιους τους εργαζόμενους με ενεργό συμμετοχή και όχι ανατιθέμενες στις συνδικαλιστικές ηγεσίες.
Να κάνουμε τα Σωματεία μας εργαλεία αγώνα στα χέρια μας...
Γιατί, όπως είπε κι ο Μπρεχτ:
«παλεύει για την υπόθεση του εχθρού
εκείνος που δεν πάλεψε για τη δική του υπόθεση»
Για να αποτρέψουμε τη λεηλασία της ζωής μας!
Οι εργασιακοί χώροι να παραλύσουν-
τα σχολεία να κλείσουν-οι δρόμοι να πλημμυρίσουν


Όλοι στην Γενική  Απεργία της 26ης του Σεπτέμβρη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου